http://ghanoondaily.ir/1392/06/01/Files/PDF/13920601-251-6-6.pdf

http://ghanoondaily.ir/Default.aspx?NPN_Id=254&pageno=6

 

ابهام درباره حضور پ‌ك‌ك در آينده سياسي اقليم كردستان

بارزاني رابطه با تركيه را فداي «پ‎ك‌ك» نمي‎كند
 گروه جهان، سعيده سادات فهري- مردم اقلیم کردستان عراق به پای صندوق‌های رأی رفتند تا نمایندگان پارلمان این اقلیم خودمختار را انتخاب کنند؛ انتخاباتي كه به گفته مقام‏هاي اين منطقه مي‏تواند گامي در جهت دموكراتيك شدن منطقه باشد. در نخستین انتخابات پارلمانی اقلیم کردستان عراق در چهار سال گذشته، افزون بر سه حزب اصلی اقلیم کردستان یعنی احزاب «دموکرات کردستان» به رهبری مسعود بارزانی، «اتحادیه میهنی کردستان» به رهبری جلال طالبانی و جنبش «گوران» یا جنبش تغییر، حزب «حل دموکراتیک کردستان» که از دیدگاه‎های اوجالان و «پ‏ک‎ک» دفاع می‌کند نيز شرکت كرده اند. اگرچه برخی كارشناسان پیش‏بینی کرده بودند كه حزب حل دموکراتیک کردستان مي‏تواند شگفتي‎ساز باشد و دو حزب سنتي كردستان عراق را به چالش بکشد، اما قدرت احمدیان، عضو هیات علمی دانشگاه رازی کرمانشاه و کارشناس مسائل کرد، در گفت‏وگو با «قانون» مي‎گويد كه به اعتقاد او ساختار قدرت در این منطقه میان احزاب سنتي آن تثبیت شده و دو حزب دموکرات کردستان و اتحادیه میهنی بر این ساختار مسلط هستند. بنابراین جریان‏هاي جدید مانند حل دموکراتیک قابلیت جریان‏سازی نخواهند داشت. این کارشناس مسائل کرد مي‏گويد: «سابقه حزب حل دموکراتیک به اوایل سال 2010 باز‏می‎گردد؛ در آن زمان این گروه با رویکردهای حزب پ‎ک‎ک در ترکیه، در کردستان عراق شکل گرفت. به طور کلی پ‎ک‎ک تلاش بر این داشت در کشورهایی که کردها در آنجا سکونت دارند، شعبه‌هايي از حزب را پایه‎گذاری کند یا در ‎واقع نمایندگانی داشته باشد تا گفتمان کردستان واحد را گسترش دهد؛ گفتمانی که به دنبال استقلال کردستان و ایجاد یک کشور مستقل کرد در خاورمیانه بود اما جایگاه نیروها و جریان‏هاي جدید سیاسی در کردستان عراق جایگاه برجسته‎ای نیست و شاید آن‏ها در مقاطعی مطرح شوند و ظهور کنند اما قادر نیستند ساختار سنتی حاکم بر کردستان عراق را برهم ریزند.»
از همين روي با وجودی‌که در میان حامیان اوجالان این امید وجود داشت که حزب حل دموکراتیک کردستان به دلیل حمایت از دیدگاه‎های رهبرشان و پ‏ک‎ک می‎تواند در این انتخابات جایگاهی کسب کند اما احمدیان مخالف این فرضیه است و مي‏گويد، اوجالان باوجودی که در میان کردها یک چهره کاریزماتیک است اما فقط در میان مناطق کردنشیني توانسته نفوذ کند که خلأ وجود دارد مانند سوریه.
این در حالی است که در اقلیم کردستان نه به لحاظ تشکیلاتی و نه به لحاظ چهره‏های کاریزما اين خلأ وجود ندارد. همچنین در اقلیم کردستان یک شبه دولت وجود دارد که بر بسیاری از مسائل تمرکز و نظارت دارد و وجود این ساختار سیاسی متمرکز خود یک مانع جدی برای بسط تفکر پ‎ک‎ک است.
اكنون نيز در انتخابات اقليم كردستان پیش‎بینی می‌شود که حزب حاكم دموکرات به رهبری مسعود بارزانی، کرسی‌های بیشتری را از آن خود کند. در اين ميان غیبت جلال طالبانی، رئیس‎جمهور عراق و رهبر اتحادیه میهنی کردستان به دلیل عوارض حمله مغزی به ضرر این حزب تمام شد. همچنان‎که احمدیان نیز می‌گوید فقدان جلال طالبانی باعث شده تا اتحادیه میهنی در این انتخابات از میزان آرای آن به شدت کاسته شود.
در نهایت اين كارشناس مسائل كرد، مهم‌ترین دلایل عدم موفقیت و قدرت گرفتن جریان‏هایی مانند پ‎ک‎ک را در اقلیم کردستان در سه نکته خلاصه می‎کند؛
1- وجود ساختار سنتی حزبی قدرتمند 2-وجود چهره‎های کاریزماتیک برجسته‎ای مانند مسعود بارزانی و جلال طالبانی 3- وجود یک ساختار سیاسی متمرکز که اجازه بسط اندیشه‏های اوجالان را نخواهد داد. ضمن این که روابط و مناسبات ترکیه و اقلیم کردستان نیز مانع از شکلگیری چنین امری می‎شود. چرا که حکومت اقلیم به دنبال توافقات و همکاری‎هایی که با ترکیه طی سال‎های اخیر ایجاد کرده چندان از اندیشه‎های اوجالان حمایت نخواهد کرد و حتی شاید در جهت کنترل جریان پ‎ک‎ک با دولت ترکیه همکاری کند.
 
 
--------------------------------------------------------------------------------------------------

 «پ‎ك‌ك» و با رزاني هرگز صلح نمي‎كنند

 عرفان قانعی‌فرد*- در غیاب مام جلال؛ حزب بارزانی به هر شیوه‌ای می‌خواهد مافیای قدرت و ثروت خود را حفظ کند و دستاوردهای مادی در اختیار بارزانی باقی بماند و البته ماهواره‌های زنجیره‌ای و رسانه‌های اقماری این حزب هم در حال تبلیغات شبانه‎روزی هستند که خود را مقدس و بی‌عیب و فارغ از هر نوع مشکلی ترسیم کنند. طبعا غیبت رقیب حرفه‌ای مانند مام جلال هم فعلا زمینه را هموار کرده برای انجام این نوع برنامه‌ها. فراموش نکنیم که تحمیل دوباره بارزانی بر کرسی ریاست اقلیم یک نوع کودتا علیه آزادی و دموکراسی مردم کردستان عراق بود و امروز هم به هیچ شیوه‌ای حاضر نیست خود را از مقام نخست دور ببیند و به همین دلیل به شيوه‌هاي مختلف دست زد تا خود را بلامنازع نشان دهد و فورا هم به مقدس‎سازی و عوامفریبی دست می‌زند و خود را مردمی و خادم به خلق و دلسوز و خدمتگزار معرفی می‌کند اما در واقع در جریان همین يك روز صد‌ها گزارش از تقلب گسترده در سایت‌های کردستان عراق منتشر شد و چند ترور هم رخ داد و این اسمش دموکراسی یا ترویج و تفهیم دموکراسی نیست بلکه اقدام ضدمنافع و مصالح کرد و کردستان است ولی حضور رقیب جدی و پرشوری مانند نوشیروان مصطفی امین هم نوعی هشدار برای بارزانی است و اگر پارلمان بتواند قانون را دوباره به مجلس بازگرداند و ریاست مادام‎العمری مسعود بارزانی را برطرف کنند شاید کردستان رنگ آسایش و آرامش و دموکراسی را ببیند. مام جلال علیه خودکامگی و تک محوری و یک رایی قیام کرد و جنبش جدید پدید آورد و باید میراث وی محفوظ بماند نه اینکه تسلیم تهدید و تحمیق و تکذیب یک قبیله قرار گيرد.
 
درباره حضور پ‎ک‎ک در انتخابات هم بايد بگويم پ‎ک‎ک و بارزانی هرگز صلح نخواهند کرد و امروزه به خاطر منافع مالی، بارزانی با اداره امنیت ترکیه روابط آشکار و دوستانه دارد و هرگز حاضر نیست به خاطر پ‎ک‎ک منافع خود را به خطر بیندازد.
*محقق و پژوهشگر